GZB nieuws
Je hoeft geen ‘superchristen’ te zijn om tot zegen te zijn
Het jaarthema van de GZB luidt: Hou vol, God is trouw. Maar hoe houd je vol in een land waar christenen vaak als derderangs burgers leven? In Pakistan ervaren veel christenen dagelijks armoede, uitsluiting en druk om hun geloof op te geven.
Veel Pakistaanse christenen behoren tot groepen die oorspronkelijk uit de laagste kasten van het hindoeïsme komen. Hoewel de islam officieel geen kastensysteem kent, blijven zij vaak gevangen in armoede en zwaar werk, zoals in steenfabrieken. Kinderen die naar school gaan, zijn soms de enige christenen in de klas en krijgen al jong te maken met druk en discriminatie.
Als regiocoördinator Azië voor de GZB bezoek ik Pakistan vrijwel elk jaar. De GZB ondersteunt daar onder andere christelijk onderwijs, theologische toerusting en projecten die kwetsbare gemeenschappen versterken. Toch is het niet altijd makkelijk om hoopvol te blijven. Jongeren hebben weinig toekomstperspectief en ook binnen de kerk is verdeeldheid. Juist daarom heeft de kerk in Pakistan veel gebed nodig, vooral om onderlinge eenheid (Johannes 17).
Tegelijk ontmoet ik steeds weer mensen die hoop geven. Gelovigen die, ondanks moeilijke omstandigheden, blijven dienen en getuigen van Gods liefde. Het zijn geen ‘superchristenen’, maar gewone mensen die zich laten leiden door het vertrouwen dat Jezus licht brengt in de duisternis. Door hen heen zie ik hoe God trouw blijft en werkt, ook vandaag.
Het verhaal van ds. Daan van de Kraan is te lezen in het laatste nummer van Alle Volken, het magazine van de GZB. Wilt u meer inspirerende verhalen lezen uit Gods wereldwijde kerk? Meld u dan nu aan via www.gzb.nl/allevolken en u krijgt het blad drie keer per jaar thuisgestuurd.\
Je hoeft geen ‘superchristen’ te zijn om tot zegen te zijn
Het jaarthema van de GZB luidt: Hou vol, God is trouw. Maar hoe houd je vol in een land waar christenen vaak als derderangs burgers leven? In Pakistan ervaren veel christenen dagelijks armoede, uitsluiting en druk om hun geloof op te geven.
Veel Pakistaanse christenen behoren tot groepen die oorspronkelijk uit de laagste kasten van het hindoeïsme komen. Hoewel de islam officieel geen kastensysteem kent, blijven zij vaak gevangen in armoede en zwaar werk, zoals in steenfabrieken. Kinderen die naar school gaan, zijn soms de enige christenen in de klas en krijgen al jong te maken met druk en discriminatie.
Als regiocoördinator Azië voor de GZB bezoek ik Pakistan vrijwel elk jaar. De GZB ondersteunt daar onder andere christelijk onderwijs, theologische toerusting en projecten die kwetsbare gemeenschappen versterken. Toch is het niet altijd makkelijk om hoopvol te blijven. Jongeren hebben weinig toekomstperspectief en ook binnen de kerk is verdeeldheid. Juist daarom heeft de kerk in Pakistan veel gebed nodig, vooral om onderlinge eenheid (Johannes 17).
Tegelijk ontmoet ik steeds weer mensen die hoop geven. Gelovigen die, ondanks moeilijke omstandigheden, blijven dienen en getuigen van Gods liefde. Het zijn geen ‘superchristenen’, maar gewone mensen die zich laten leiden door het vertrouwen dat Jezus licht brengt in de duisternis. Door hen heen zie ik hoe God trouw blijft en werkt, ook vandaag.
Het verhaal van ds. Daan van de Kraan is te lezen in het laatste nummer van Alle Volken, het magazine van de GZB. Wilt u meer inspirerende verhalen lezen uit Gods wereldwijde kerk? Meld u dan nu aan via www.gzb.nl/allevolken en u krijgt het blad drie keer per jaar thuisgestuurd.
Geplaatst op 20 February 2026